چین در سالی که بازگشت ترامپ به کاخ سفید فشار بر اقتصاد جهانی را تشدید کرد، توانست با گسترش روابط تجاری و سیاسی با شرکای دیگر به مازاد تجاری بیسابقه 1.2 تریلیون دلار دست یابد و جریانهای ارزی عظیمی جذب کند.
تمرکز پکن بر تحکیم روابط با کشورهایی مانند کانادا و هند، همراه با بازدیدهای نخست وزیران بریتانیا و کانادا، نشان دهنده تقویت نفوذ اقتصادی و سیاسی چین و افزایش اعتماد شرکای بینالمللی است.
با افزایش تعرفهها توسط آمریکا، صادرات چین به بازارهای غیرآمریکایی رشد یافت: آفریقا 25.8٪، آمریکای لاتین 7.4٪، جنوب شرقی آسیا 13.4٪ و اتحادیه اروپا 8.4٪ افزایش پیدا کرد. اقتصاد داخلی چین نیز با رشد هدف ۵ درصدی دولت در ۲۰۲۵ همراه شد.
بازارهای مالی چین وضعیت پایداری نشان دادند؛ شاخص شانگهای ۲۷٪ صعود کرد، حجم معاملات رکورد زد و بیش از نیمی از تراکنشهای فرابُرجی به یوآن تسویه شد. ذخایر ارز خارجی نیز به 3.36 تریلیون دلار رسید و تلاشها برای تسهیل پرداختهای بینالمللی در جریان است.
با وجود این، تحلیلگران هشدار میدهند که اعتماد کامل جهانی به چین هنوز شکل نگرفته و تردیدهای سیاسی و ژئوپلیتیک میتواند جریانهای ارزی و استراتژیهای نقدینگی را تحت تأثیر قرار دهد.
