
اخبار فارکس امروز 26 بهمن 1404 به گزارش بروکر دلتا اف ایکس، افزایش نگرانیها درباره شکلگیری حباب هوش مصنوعی، موج تازهای از تحرک را در بازار ابزارهای مشتقه اعتباری ایجاد کرده است؛ بازاری که حالا به محلی برای پوشش ریسک بدهی غولهای فناوری تبدیل شده است.
سرمایهگذاران بازار بدهی به طور فزایندهای نگراناند که رقابت سنگین میان شرکتهای بزرگ فناوری برای توسعه پیشرفتهترین مدلهای هوش مصنوعی، آنها را به سمت استقراضهای کلان سوق دهد. برآوردها نشان میدهد هزینه توسعه زیرساختهای مرتبط با AI، از دیتاسنترهای عظیم گرفته تا تراشههای پیشرفته و تجهیزات پردازشی، میتواند از مرز ۳ تریلیون دلار عبور کند. بخش مهمی از این سرمایهگذاری از طریق انتشار اوراق قرضه و افزایش بدهی تأمین خواهد شد. همین چشمانداز باعث شده تقاضا برای قراردادهای «سوآپ نکول اعتباری» یا CDS که نوعی بیمه در برابر ریسک نکول بدهی هستند، به طور چشمگیری افزایش یابد؛ بهگونهای که نام شرکتهایی مانند آلفابت، متا، آمازون و اوراکل اکنون در فهرست پرمعاملهترین قراردادهای اعتباری بازار آمریکا قرار گرفته است، درحالیکه یک سال پیش چنین بازاری عملاً برای برخی از این شرکتها وجود نداشت.
در ماههای اخیر، حجم معاملات CDS مرتبط با این شرکتها رشد قابل توجهی داشته است. برخی از بزرگترین بانکهای والاستریت که تأمین مالی پروژههای عظیم هوش مصنوعی را بر عهده دارند، برای مدیریت ریسک ترازنامه خود به این ابزارها روی آوردهاند. پروژههای مرتبط با ساخت دیتاسنترها و زیرساختهای پردازش ابری آنقدر بزرگ و پرهزینه شدهاند که بانکها گاهی مجبورند برای ماهها یا حتی نزدیک به یک سال بخشی از این وامها را در ترازنامه خود نگه دارند. در چنین شرایطی، استفاده از مشتقات اعتباری راهی برای پوشش ریسک تا زمان توزیع کامل اوراق یا وامها در بازار است. به همین دلیل، برخی مؤسسات حتی سبدهایی از CDS مربوط به «هایپر اسکیلرها» یا همان شرکتهای عظیم فناوری طراحی کردهاند که مشابه سبدهای اوراق قرضه نقدی عمل میکند.
با وجود این نگرانیها، واقعیت این است که غولهای فناوری فعلاً با مشکل کمبود تقاضا برای بدهی مواجه نیستند. عرضههای چند ده میلیارد دلاری اوراق با استقبال گسترده سرمایهگذاران روبهرو میشود و حتی برخی شرکتها موفق به انتشار اوراق ۱۰۰ساله شدهاند؛ اقدامی که نشان میدهد بازار هنوز به توان بازپرداخت آنها اعتماد دارد. بااینحال، برخی مدیران سرمایه هشدار میدهند سرعت رشد بدهی در کنار هزینههای سنگین سرمایهای میتواند در بلندمدت فشارهایی بر ساختار اعتباری این شرکتها وارد کند. افزایش هزینه بیمه نکول بدهی برخی شرکتها نیز نشان میدهد بازار نسبت به ریسکهای بالقوه حساستر شده است.
در سوی دیگر، برخی صندوقهای پوشش ریسک این شرایط را فرصتی برای کسب سود میبینند. آنها معتقدند ترازنامه شرکتهای بزرگ فناوری همچنان قدرتمند است، نسبت اهرم مالی پایین باقی مانده و در صورت بروز شوکهای اقتصادی، این شرکتها احتمالاً عملکرد بهتری نسبت به میانگین بازار خواهند داشت. از نگاه این گروه، تقاضای گسترده برای خرید پوشش ریسک ممکن است بیش از حد محافظهکارانه باشد و ریسکها را بزرگنمایی کند. بااینحال، گروهی دیگر تأکید میکنند که حجم بالقوه بدهیهای جدید میتواند پروفایل اعتباری این شرکتها را در سالهای آینده تغییر دهد و بازار نباید نسبت به این تحول بیتفاوت باشد.
در نهایت، بازار سرمایه اکنون در میانه یک دوگانگی قرار گرفته است: آیا سرمایهگذاری تریلیوندلاری در هوش مصنوعی موتور رشد نسل بعدی اقتصاد دیجیتال خواهد بود، یا رقابت برای تسلط بر AI به شکلگیری حبابی تازه در بازار بدهی منجر میشود؟ پاسخ این پرسش، نهتنها آینده سهام فناوری، بلکه ساختار ریسک در بازارهای اعتباری جهان را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.