بازداشت نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، بار دیگر توجه بازارهای جهانی انرژی را به یکی از پرچالشترین صنایع نفتی جهان جلب کرده است. این تحول سیاسی، پرسشهای مهمی را درباره اینکه چه کسی اکنون کنترل واقعی ذخایر عظیم نفت ونزوئلا را در اختیار دارد و صادرات نفت این کشور چگونه مدیریت خواهد شد، مطرح کرده است. سرمایهگذاران و تحلیلگران انرژی در حال ارزیابی پیامدهای این رویداد بر عرضه جهانی نفت هستند.
در شرایط فعلی، شرکت دولتی نفت ونزوئلا (PDVSA) همچنان کنترل اصلی تولید و ذخایر نفتی کشور را در دست دارد. با وجود این، شرکت آمریکایی شورون از طریق پروژههای مشترک با PDVSA حضور فعالی در ونزوئلا دارد و شرکتهایی از روسیه و چین نیز در این صنعت مشارکت میکنند. کارشناسان معتقدند اگر دولتی جدید و متمایل به آمریکا و سرمایهگذاری خارجی در ونزوئلا روی کار آید، شورون بیشترین آمادگی را برای گسترش نقش خود خواهد داشت. شرکتهای اروپایی مانند رپسول و انی نیز میتوانند از چنین تغییری بهرهمند شوند.
اهمیت ونزوئلا از نظر حجم ذخایر نفتی بسیار بالاست؛ این کشور با حدود ۳۰۳ میلیارد بشکه نفت خام، بزرگترین ذخایر اثباتشده جهان را دارد. بااینحال، تولید نفت ونزوئلا از اوج ۳.۵ میلیون بشکه در روز در دهه ۱۹۹۰ به کمتر از یک میلیون بشکه در روز کاهش یافته است. تحریمهای آمریکا، سوءمدیریت، کمبود سرمایهگذاری و فرسودگی شدید زیرساختها باعث شده صنعت نفت این کشور عملاً فلج شود و بخش بزرگی از ظرفیت بالقوه آن بلااستفاده بماند.
از نگاه بازار جهانی، اثر کوتاهمدت بازداشت مادورو بر قیمت نفت محدود ارزیابی میشود، زیرا بازار فعلاً با نگرانی مازاد عرضه مواجه است. بااینحال، بیثباتی سیاسی میتواند صادرات نفت ونزوئلا را مختل کند و در کوتاهمدت ریسک قیمتی ایجاد کند. برخی تحلیلگران برآورد میکنند این نااطمینانی میتواند حق ریسک حدود ۳ دلار در هر بشکه به قیمت نفت اضافه کند. در بلندمدت، نفت سنگین و ترش ونزوئلا برای پالایشگاههای پیچیده، بهویژه در آمریکا، جذابیت زیادی دارد، اما احیای پایدار این صنعت به سالها زمان و سرمایهگذاری سالانه چندین میلیارد دلاری نیاز خواهد داشت.
در صورت روی کار آمدن سریع یک دولت جدید و کاهش تحریمها، ممکن است صادرات نفت ونزوئلا در کوتاهمدت افزایش یابد، زیرا ذخایر انباشتهشده به بازار عرضه میشوند. بااینحال، کارشناسان هشدار میدهند که زیرساختهای فرسوده، نبود امنیت پایدار و نیاز به سرمایهگذاریهای سنگین، مانع از بازگشت سریع تولید به سطوح گذشته خواهد شد. به همین دلیل، آینده نفت ونزوئلا بیش از هر چیز به ثبات سیاسی، سیاستهای دولت جدید و میزان اعتماد سرمایهگذاران بینالمللی وابسته است.
